برنامه باغ میوه - حذف پسته ها و علل آن

درختان پسته حدود 8 سال پیش در میان ردیف های درختان میوه باغ کاشته شدند تا بعد از ده سال که عمر سایر درختان روبه پایان می رود و باردهی پسته ها شروع می شود، سایر درختان به تدریج حذف شده و پسته ها به عنوان درختان جایگزین باقی بمانند. اما بعد از حدود 8 سال، پسته ها به باردهی نرسیدند و تا کنون هیچ محصولی نداده اند. اندک باردهی این درختان نیز کیفیتی نداشته و مغز آن خالی و پوک بوده است.

آیا امکان باردهی درختان پسته وجود دارد؟

در باره درختان پسته دو نظریه و دو دیدگاه وجود دارد: اول ) درختان پسته باید حذف شوند زیرا الان چندسالی است که از شروع باردهی آن می گذرد ولی از باردهی آن خبری نیست. دوم ) برای پسته ها زحمات زیادی کشیده شده و هزینه هایی پرداخت گردیده است که با حذف آنها تمام این هزینه ها از بین می رود و از سوی دیگر برای جایگزین نمودن آنها دوباره متحمل هزینه های مالی- زمانی خواهیم شد. لذا بهتر است علت عدم باردهی آنها را بررسی کرده و با رفع آن دیگر متحمل چنین هزینه هایی نشویم. مثلاً اگر مشکل خاک است، در محلی دیگر کانه کنده و خاک مناسب بریزیم و سپس پسته ها را به آنجا منتقل کنیم.

علل احتمالی عدم باردهی درختان پسته و ردّ آنها

1. عدم وجود نور کافی به علت سایه اندازی سایر درختان :

ممکن است علت، عدم وجود نور کافی باشد که به علت سایه اندازی سایر درختان ایجاد شده است. اما با کمی بررسی به این نتیجه می رسیم که عدم وجود نور دلیل مناسبی برای بار ندادن درختان پسته نیست زیرا : اولاً : سایه اندازی سایر درختان با توجه به رشد پسته ها در حال حاضر، در حدّی نیست که جلوی نور خورشید را به طور کامل بگیرد. ثانیاً : تعدادی از درختان پسته به علت خالی بودن اطرافشان از درخت، شرایط مناسبی از جهت دریافت نور دارند ولی با این حال، شرایطشان با سایر درختان تفاوت چندانی ندارد. و از طرفی، بعضی درختان هم در شرایط کمبود نور، علاوه بر رشد طولی مناسب، از رشد عرضی خوبی هم برخوردار هستند و تنه های قطوری دارند ولی باز هم محصول نداده اند. ثالثاً : به فرض وجود مشکل نور، باید گفت که کمبود نور می بایست علائم دیگری هم روی درختان داشته باشد، در حالی که ما چنین علائمی را روی درختان مشاهده نمی کنیم. رشد طولی را هم نمی توانیم جزء علائم کمبود نور تلّقی کنیم زیرا درختانی که رشد طولی زیادی داشته اند به نور رسیده اند، اگر مشکل نور باشد می بایست، محصول می دادند و اگر مشکل نور باقی بود علائمی از خودشان نشان می دادند. رابعاً : تأثیر کمبود نور بر محصول دهی هرگز به این میزان نیست که به طور کامل جلوی محصول دهی را بگیرد. مگر آنکه هیچ نوری وجود نداشته باشد که در آن صورت همان طور که گفته شد درختان علائمی از خود نشان می دهند و حتی خشک می شوند.

2. فقر خاک

دومین مسئله ای که می تواند از علل عدم محصول دهی درختان پسته باشد، فقر خاک می باشد. گرچه در بافت های شنی با فقر شدید خاک مواجه هستیم، اما در اینجا فقر خاک هم به عنوان دلیلی برای عدم باردهی درختان پسته، کاملا، منتفی است. زیرا برخلاف سایر باغات میوه که معمولاً هر 2-3 سال یک بار، با کندن چال کود به آن کود دامی اضافه می شود، در باغ هر ساله چال کود کنده شده و کود دامی داده شده است.

از سوی دیگر درختانی همچون هلو و شلیل که به نسبت پسته، پر توقع ترند، عملکرد تقریباً مناسبی دارند. همچنین فقر خاک، کمبود عناصر غذایی را به دنبال دارد و به همین علت می بایست علائم کمبود عناصر غذایی در درختان مشاهده می شد که ما چنین علائمی را در میان درختان مشاهده نمی کنیم.

3. PH خاک

درختان پسته نسبت به خاک های خیلی شور و یا خیلی قلیایی حساس هستند.

احتمال شوری بیش از حد خاک

گرچه هر ساله مقداری کود دامی به صورت " چال کود " پای درختان داده می شود. اما این مسئله نمی تواند منجر به شور شدن بیش از حدّ خاک شده باشد. زیرا اولاً ) در گذشته به این خاک ها آهک اضافه شده است. دوماً) بافت بسیار شنی خاک و میزان آبیاری بسیار بالا، از شور شدن بیش از حدّ خاک جلوگیری می کند. سوماً ) شوری خاک باعث ایجاد علائمی در درختان می شود که ما چنین علائمی را در درختان پسته مشاهده نمی کنیم.

احتمال قلیایی بودن بیش از حد خاک

احتمال قلیایی بودن بیش از حدّ خاک، بیشتر از شور بودن آن است، خصوصاً با توجه به اضافه کردن آهک و بافت بسیار شنی آن. اما این احتمال نیز منتفی است زیرا : اولاً ) گرچه زرد آلو و آلبالو که مقاوم به قلیایی بون خاک هستند جزء پر محصول ترین درختان باغ هستند و بادام هم که مقاوم به قلیاییت خاک است محصول دهی دارد و درخت سیب که به شوری و قلیایی بودن خاک بی تفاوت است نیز از محصول دهی خوبی برخوردار است، اما اگر خاک باغ، بیش از قلیایی بود، درختی مثل گیلاس که شرایطی تقریباً شبیه به پسته دارد و به قلیایی بودن بیش از حد خاک حساس است، و یا درختانی مثل هلو و شلیل که به قلیایت خاک حساسیت بیشتری نسبت به پسته دارند نیز می بایست با مشکلاتی مواجه می شدند، اما هیچ کدام از این درختان با مشکلی مواجه نشده اند. درختان گیلاس امسال باردهی خوبی داشته اند، درختان هلو و شلیل هم گرچه عمرشان روبه پایان بود، اما مشکلی در باردهی نداشته اند و تنها مشکلشان، ریزش میوه هایشان بوده که این مسئله هیچ ربطی به شوری و قلیایی بودن خاک نداشته و در این درختان کاملاً طبیعی است.
دوماً) قلیاییت بیش از حد خاک، باعث مشکل در جذب برخی عناصر غذایی شده و درختان را با کمبود آن عناصر مواجه می کند و علائم کمبود عناصر غذایی هم معمولاً شدید بوده و قابل تشخیص است، این در حالی است که در هیچ کدام از درختان حساس به قلیاییت خاک از جمله پسته، گیلاس، هلو و شلیل، شاهد این علائم نبوده ایم.

4.

اخبار کارافرینی...